بااینکه سرزمین اصلی زبان فارسی ایران است،اما نخستین مطبوعات فارسی در هندوستان انتشار یافته است.اخبار ایرانی ،هندوستانی،مرات احوال ،مرات اخبار،جام نما، شمس اخبار و… از مطبوعات فارسی زبان هستند که براساس تحقیقات انجام شده تا کنون، بر  مطبوعات فارسی چاپ ایران فصل تقدم دارند، البته فهرست کاملی از مطبوعات فارسی چاپ هندوستان منتشر نشده است و بعید نیست ک از ۱۱۹۴ تا ۱۲۵۳ قمری دهها عنوان نشریه فارسی درهند منتشر شده باشد.

اگر هفته نامه اخبار ایرانی را که در سال ۱۷۹۸ میلادی (۱۳-۱۲۱۲ ق ) دردهلی نو انتشار یافته است، قدیمی ترین عنوان از این نشریات به حساب آوریم، در ایران نخستین چاپخانه در حدود ۱۰۴۳ قمری در جلفای اصفهان تاسیس شده است. نشانه هایی نیز وجود دارد که یک دستگاه چاپ سنگی در سال ۱۱۹۹ قمری وارد ایران شده است. همچنین در سال ۱۳۳۲ قمری ،در تبریز چاپ سربی به کار افتاده و هشت سال بعد ، چاپخانه ی سربی دیگری در تهران به کار گرفته شده است . و اما اطلاع ما از چگونگی پیدایش مطبوعات ایران، از نشریه ماهانه ای شروع می شود که به مدیریت میرزا صالح شیرازی طلیعه ی آن رد ۱۲۵۲ قمری منتشر شده است.

در سال ۱۲۳۰ قمری مطابق به ۱۸۱۵ میلادی ،عباس میرزا نایب السلطنه ،پنج نفر ایرانی را برای تحصیل در رشته های مختلف به انگلستان اعزام کرد. یکی از این پنج نفر ،میرزا صالح شیرازی (کازرونی ) بود که براساس اسناد به دست آمده – تا به امروز- بنیانگذار نخستین نشریه ادواری چاپی در ایران محسوب می شود.

میرزا صالح به اتفاق همراهانش در روز جمعه دهم جمادی الثانی ۱۲۳۰ قمری مطابق با نوزدهم آوریل ۱۸۱۵ میلادی از تبریز و از راه روسیه عازم لندن شد. وی مدت اقامت خود در انگلستان ،علاوه بر آموختن زبان انگلیسی و فرانسه ،فنون چاپ ، تهیه حروف ،حکاکی و نحوه ی ساختن مرکب چاپ را فرا گرفت و در زمینه ی روزنامه نگاری مطالعه و تحقیق کرد.در اواخر اقامت خود در انگلستان نیز از طریق همان استادی که فنون چاپ را به وی آموزش داده بود، یک دستگاه ماشین چاپ کوچک با لوازم تهیه کرد.مهدی بامداد در کتاب شرح حال رجال ایران در شرح حال وی پس از مراجعت به ایران می نویسد: میرزا صالح که زبان انگلیسی ،فرانسه ولاتین را یاد گرفته بود، مترجم و مستشار (عباس میرزا شد ) وچیزی نگذشت که در طبقه رجال و اعیان ایران قرار گرفت و ضمنا دستگاه چاپ را که همراه خود به ایران آورده بود، در تبریز راه انداخت و چون خودش مشغله زیادی داشت، و جنبه اعیانت پیدا کرده بود، دیگری (میرزا جعفر نامی ) را برای اداره امور چاپخانه تعیین نمود… (همچنین ) پس از اینکه وزیر تهران شد، میرزا اسدالله نامی را از اهل فارس با مخارج زیادی برای یادگرفتن صنعت چاپ به پطرزبورگ فرستاد . میرزا اسدالله پس از مراجعه از روسیه چاپخانه ای در تبریز دایر کرد.

به امر حکومت وقت ، این چاپخانه را میرزا اسدالله و آقا رضا و دیگران از تبریز به تهران منتقل کردند و زیر نظر میرزا صالح ، مرکز چاپ ونشر نخستین نشریه ی ادواری چاپ شد. در رمضان المبارک ۱۲۵۲ ق با موافقت دولت ، میرزا صالح نوید انتشار نخستین نشریه در ایران را در دو صفحه به تمام نقاط کشور و برای مقامات دولتی فرستاد. اگر چه بعضی پژوهندگان اعتقاد دارند این طلیعه، فقط اعلان نشر روزنامه ای در آینده نیست . بلکه خود حکم یک شماره نشریه ماهانه را دارد و این امکان وجود دارد که بین نشر این طلیعه و اخبار محرم الحرام، دو یا سه شماره از این نشریه منتشر شده باشد. اما بیشتر محققان اخبار وقایع شهر محرم الحرام را که در دوشنبه ۲۵ محرم الحرام ۱۲۵۳ ق مطابق با اول مه ۱۸۳۷ میلادی عنوان خاصی نداشته است ،به اخبار، اخبار وقایع و بیشتر به کاغذ اخبار معروف است. اینکه نخستین نشریه ادواری ایران تا چه سالی چاپ و منتشر شده است، دقیقا مشخص نیست، اما به استناد سفرنامه های اشخاصی که درآن سالها در ایران بوده اند و نوشته های بعضی از مورخان ،این روزنامه حداقل سه سال منتشر شده است.

در ذیحجه ۱۲۵۸ قمری که برزین شرق شناس روسی به تهران آمده روزنامه ی میرزا صالح تعطیل شده است. وی می نویسد: فرهنگ و ادبیاد از حمایت مخصوص محمد شاه برخوردار نبود. چنانکه انتشار روزنامه ی منحصر به فردی که در تهران بدون هیچ کاری سر می کرد. همچنین مطبعه ی سنگی که میرزا صالح بنا  کرده و در آن قران با ترجمه ی زیر نویس فارسی ،تعزیه نامه، تفسیر قران و غیره چاپ کرده بود، بیکار افتاده بود.

خان ملک ساسانی در کتاب سیاستگذاران دوره ی قاجار، مسبب تعطیل روزنامه را حاجی میرزا آقاسی ذکر کرده است. مولف کتاب امیر کبیر و ایران نیز می نویسد:” حاجی (میرزا آقاسی ) آن قدر نسبت به کارهای مدنی بی علاقه بود که در زمانش ،بساط روزنامه ای که میرزا صالح به خون دل برپا ساخته ، برچیده شد و بانی آن که سابقا به ماموریتهای سیاسی به روس و انگلیس می رفت ف مامور وصول براتهای دیوان گردید.” (البته بعضی از محققان اعتقاد دارند ک اولا، معلوم نیست که دوره ی محمد شاه چاپخانه تعطیل شده باشد، وثانیا ،بعید است که مسبب تعطیلی روزنامه ی میرزا صالح ،حاجی میرزا آقاسی بوده باشد. )

دومین مطبوعه ی ایران در سال ۱۲۶۵ قمری (۱۸۴۹ میلادی ) در ارومیه به زبان آشوری (سریانی) به نام زاهر یرادی باهرا (اشعه روشنایی ) انتشار یافت . حدود دو سال بعد، در روز جمعه پنجم ربیع الثانی ۱۲۶۷ قمری مطابق با هفتم فوریه ی ۱۸۵۱ میلادی ،به دستور میرزا تقی خان امیر کبیر و به مدیریت و سردبیری حاج میرزا جبار تذکرچی (ناظم مهام خویی) وباهمکاری ادوارد برجیس (مترجم و مسئول امور اداری و مالی ” که در ضمن مسئول یک نشریه محرمانه برای شاه و صدراعظم نیز بود) و میرزا عبدالله (خبرنگار و خطاط )و حاج عبدالمحمد (مسئول چاپ) ،هفته نامه ای در تهران منتشر شد که براساس اسناد به دست آمده تا کنون ،سومین نشریه ادواری چاپی در ایران محسوب می شود. نخستین شماره این نشریه با عنوان روزنامچه ی اخبار دارالخلافه طهران، چاپ و منتشر شد که در بالای نام آن، عبارت ” یا اسدالله الغالب” آمده بود، اما همین نشریه از شماره دوم (دهم ربیع الثانی ۱۲۶۷ قمری) به روزنامه وقایع اتفاقیه تغیر نام یافت.

شماره اول وقایع اتفاقیه بهمراه دوره کامل این نشریه در خزانه مطبوعات نگهداری می شود.خزانه مطبوعات وابسته به موسسه فرهنگی موزه ها، در سال ۱۳۷۶ هجری شمسی فعالیت خود را مبنی بر جمع آوری نشریات ایرانی و فارسی زبان آغاز کرده است و تاکنون بالغ بر ۴۰۰۰ عنوان ،بیش از ۳۰۰هزار شماره نشریه ،به آرشیو خود اضافه نموده است.