آموزش عبارت است از بسیج دانشی که از موزه ریشه گرفته و هدف آن، توسعه و تکمیل افراد با جذب آن، ایجاد حساسیتهای جدید و تحقق تجربه های تازه است.آموزش و پرورش موزه، چارچوب نظری و روشمندی در خدمت فعالیتهای آموزشی در محیط موزه است، که هدف اصلی این فعالیتها ابلاغ دانش مهارتها و نگرشها به بازدیدکننده است

موزه ها به عنوان مراکز آموزشی، عملکرد و مکانیزم قابل توجهی دارند و می توانند نقش بسیار مهمی در معرفی تجارب فکری، فرهنگی و هنری، القا و انتقال احساس، بینش و اندیشه ایرانی و هویت ملی داشته باشند. موزه، آزمایشگاه عینی تجربه های فنی و تکنیکی و عملی و … نیز هست که در آن ابداع ها و اختراع های بشر از آغاز تا به امروز با وجود گذر هزاره ها و قرن ها، یک  جا گرد آمده است و به بازدیدکنندگان عرضه می شود.   با توسعه نقش موزه ها می توان نیازهای فکری، روحی و فرهنگی جامعه را پاسخ داد. ۱ .آید،
فعالیت اصلی هر موزه، نمایش و ایجاد و تسهیل تماس بین فرد و شئ است، خواه فرد یک کودک دبستانی باشد و یا یک بزرگسال و شئ نیز یک اثر هنری باشد یا نمونه ای متعلق به علوم طبیعی، هر موزه ای زبان ویژه ای برای ارائه دارد، شئ در پرتو معیارهای علمی، زیباشناختی و روان شناختی عرضه می شود و نمایش آن در ترکیب با اشیای دیگر و به شکلی توجیهی و مستند که گروه بهنجاری از اشیاء و اندیشه ها را در برمی گیرد، صورت می پذیرد. با وجود اینکه موزه زبان و شیوه بیان ویژه ای دارد، اما یگانه نهاد آموزشی و فرهنگی در قلب جامعه نیست و باید با همکاری نزدیک با دیگر مجموعه های فرهنگی، آموزشی به طور متقابل بتواند به عنوان نهاد آموزشی عمل کند و در غیر این صورت تبدیل به گنجینه ای برای بازدید جهانگردان وگذران اوقات فراغت اهالی محل به صورت گذرا با بی برنامگی خواهد بود.
فعالیت موزه ها، همانند کتابخانه ها باید به گونه ای باشد تا این مجموعه ها با تمام کارکنان خود و با حداکثر ظرفیت قادر به پاسخگویی به تمامی مراجعه کنندگان و ارائه خدمات به تمامی مدارس برای راهنمایی آنان شوند.

آموزش رکن اساسی موزه و موزه داری ست